Hij was nog maar pas onder ons. De gestrandde mol, die zijn neusje had gestoten aan alle buizen, stenen en leidingen onder onze school. Door de fantastische zorg van onze kinderen knapte MoMo als snel weer op en al gauw kreeg hij een beetje heimwee. Tijd dus om MoMo weer naar huis te brengen. Zo togen alle groepen af naar Driehuis, waar het Pieter Vermeulenmuseum. Ja , we troffen het dat we nu net een mol hadden geholpen die in een museum woont, want toen we MoMo thuis brachten konden we in het museum gelijk van alles leren over mollen en andere dieren onder de grond. We konden zelf onder de grond door kruipen, kevertjes bekijken, wormen vangen en een film kijken. Het was een fantastische dag en zeker niet het laatste moment dat we het over mollen zullen hebben. We blijven voorlopig nog even ondergronds. Lees verder »

Geschreven door Sophie T. en Tijmen uit groep 5a

We hebben de klas in drie groepjes verdeeld. Ze hebben om de beurt een cijfer en \of letter gemaakt. Daarna heeft de hele klas samen een letter gemaakt. We hebben een Dit ben Ik kaart gemaakt. Daar staat iets over jezelf. Bijvoorbeeld je geboortedatum of lievelingseten. We vonden dit erg leuk om te doen .We hebben veel geleerd over samenwerken. We vonden de eerste weken heel erg spannend en leuk!

[Diavoorstelling]

De kleuters zijn deze dagen druk in de weer met allerlei ondergrondse activiteiten. Zo bezoeken ze deze week het Pieter Vermeulen Museum om alles te leren over MoMo, de mol die nu al een weekje in de groep doorbrengt. Onder de grond is alles donker, dus zijn we ook veel bezig met voelen, blinde mannetjes spelen en graven in de grond. Naast de mol hebben we het ook over allerlei andere dieren die we in de grond tegen komen. Wormen bijvoorbeeld. MoMo is daar dol op. Daarom houden we de wormen die we in de klas hebben nog even bij MoMo weg om ze beter te kunnen bekijken. Zo hebben we een mooi wormenhotel, waar we de verrichtingen van de wormen in kunnen volgen. Maar ook voelen is dus belangrijk. Ze zijn eigenlijk heel zacht en glad en af en toe kunnen ze opeens heel wild bewegen. Dan lijkt het net of ze springen. Hoewel lang niet iedere kleuter een worm wil vasthouden is het wel opvallend om te zien hoe rustig en geïnteresseerd ze zijn. In hogere groepen klinkt al snel een hoop gegil of ge- iiiiiiiiiiiew. Bij de kleuters blijft het haast sereen stil als ze de wormen vasthouden. Lees verder »