De maand zat vol met afwisselende activiteiten. We hebben geschaatst en we zijn naar de fantastisch muziekvoorstelling van Mees Kees geweest. De liedjes van Mees Kees klinken nog vaak door het lokaal. Natuurlijk hebben we hard gewerkt aan alle vakken. De afgelopen weken stonden in  het teken van de Cito’s. Fijn om te zien dat de kinderen serieus en ontspannen er aan gewerkt hebben. De 1e ronde zit er weer op. Wanneer er opvallende resultaten zijn, dan nemen wij de komende weken contact met u op.

Zoals u heeft gemerkt heeft uw kind geen nieuwe woordpakketten hoeven oefenen. Deze week zijn we gestart met week 15. Datum dictee volgt volgende week. Deze maand moesten we natuurlijk ook wennen aan de nieuwe schooltijden. Het middagprogramma is nu voller, dan het ochtendprogramma. Dat is even wennen voor iedereen.

[Diavoorstelling]

Woensdag 25 januari mochten we in onze pyjama naar school komen voor het voorleesontbijt. Drie kinderen uit groep 8a kwamen ons voorlezen uit hun favoriete prentenboek. Onder het genot van een krentenbolletje hebben we geluisterd naar drie prachtige verhalen.

We hadden het al lang voorgespeeld in de klas: het doktersbezoek. Er werden dus al heel wat patiënten gewogen, gemeten, soms moesten ze nog even in de wachtkamer wachten en meestal gingen ze daarna tevreden met een recept door naar de apotheek. We zaten er helemaal in. Maar toch…. deden we het wel allemaal goed? Gelukkig was er een dokter in de klas. Wat heet, er waren er wel twee! De ouders van Dagmar zijn allebei dokter. Betekent dat trouwens dat Dagmar nooit ziek kan worden? Natuurlijk wel, zelfs haar pappa en mamma zijn wel eens ziek. En moeten ze dan zelf ook naar de dokter? Zeker weten van yes!

De pappa en mamma van Dagmar vertelde nog een heleboel interessante dingen over dokter zijn. Ook had haar moeder een echte dokterstas mee (daar stond helemaal geen rood kruis op !?). We hadden ook een vrijwilliger, die zich ‘s ochtends al niet zo lekker voelde. De dokter kon haar gelijk even onderzoeken. Voor een ding, waar de patiënt last van had, hoefde je geen dokter te zijn om het te zien: de slappe lach!

Lees verder »

Dinsdag middag was het zover, we gingen naar het ziekenhuis! Om 13:00 vertrokken we met de auto naar het Kennemer Gasthuis. Voor sommige kinderen een bekend ziekenhuis omdat hun broertje of zusje er geboren is of omdat ze zelf een ongelukje gehad hadden. Bij aankomst werden we ontvangen door twee pedagogische medewerkers ( een soort juffen in het ziekenhuis). De groep werd in tweeën gedeeld en we gingen op onderzoek uit.

Als eerste maakte we een stop bij de meetlat. Alle kinderen die op de afdeling komen worden bij binnenkomst opgemeten. Wij mochten ook even kijken hoelang we waren! Daarna namen we een kijkje bij de kamers waar de zieke kinderen liggen ( gelukkig waren er geen echte zieke kinderen). De bedden waren mooi opgemaakt en over sommige lag een soort plastic. Boven het bed hing een soort hendel. De mevrouw vertelde dat dit een papegaai heet. Ook heeft elk bed een afstandsbediening waar je op een knopje kan drukken als je iets wil vragen of nodig hebt. Er gaat dan een lichtje branden boven je kamer. Er was ook een kamer waar maar 1 kind in kan liggen. De kinderen wiste zelf te vertellen dat als je in dat kamertje ligt, dat je dan wel heel ziek bent.

Op de afdeling waren niet alleen kamers waar kinderen in liggen er was ook een echte speelkamer. Er stond heel veel speelgoed in. De zieke kinderen mogen hier soms spelen. Als het kind niet zelf naar de kamer kan dan wordt het speelgoed naar ze toe gebracht! Dat vonden wij fijn om te horen. Niet alleen kunnen de kinderen spelen in de speelkamer, elke woensdag komen er clowns langs. Die vrolijken de kinderen dan op.
Jammer genoeg was het vandaag dinsdag, en waren er dus geen clowns.

Naast de speelkamer was er ook een soort pillenkamer. Het leek wel een apotheek! Hier liggen alle pillen voor alle kindertjes. De kinderen mogen niet zelf in de kamer komen, alleen de zusters en dokters. Er zat ook een speciaal slot op.. Alleen als je de juiste code weet kan je naar binnen.

Toen moesten we allemaal opeens stoppen op de gang. Als we naar beneden keken zagen we een hele dikke rode streep. Alle kinderen op de afdeling mogen niet verder dan deze streep. In een klein kamertje stond ook een kar met allemaal eten. De kinderen op de afdeling mogen zelf kiezen wat ze willen eten ( als het maar in de kar zit).

Na de rondleiding gingen we naar een grote zaal. Daar mochten we kleuren, spelen met de doksterspullen die er lagen of tafelvoetbal spelen. Na afloop kregen we nog wat doktersspullen om mee te nemen naar de klas en gingen we weer naar huis.

Het was super leuk en we hebben veel geleerd! Het is een hele fijne gedachten dat de kinderen nu weten hoe het op zo een kinderenafdeling aan toe gaat in het ziekenhuis. Hopelijk komen ze er nooit meer terug!

Wij willen alle rijouders bedanken voor het rijden! Lees verder »