Wiebel die billen

Het nieuwe jaar was nog maar net van start of er kwam zo maar een mevrouw een boek voorlezen in de speelzaal. Veel kinderen kenden dat boek al. Het heette Wiebelbillenboogie. Het boek gaat over pappa Olifant die met zijn kinderen er een hele gezellige dag van maakt. Maar die mevrouw kwam niet alleen het boek voorlezen, we gingen daar zelf ook een gezellige boel van maken. Lekker dansen als Olifanten. Met olifanten poten, grote oren en natuurlijk zo’n fantastische slurf. Eén voor de centjes, twee voor de show, op drie ben je klaar voor de billenboogie Go! Lees verder »

De herdertjes lagen … in de bouwhoek

Het is een hele omschakeling van de goedheiligman naar het kerststalletje en de dennenboom, maar gelukkig hadden we er dit jaar redelijk wat tijd voor. Ondertussen zitten we er dan ook echt helemaal in. De kerstboom is gezamenlijk versierd en iedere ochtend beginnen we in de ‘gezellige’ schemering van de kerstverlichting. Opvallend is dat juist de jongens hier minder goed tegen kunnen en regelmatig de klas in komen en pats!; de Tl-balken aangooien.

Samen met juf Britte zijn de kinderen zelf kaarsen aan het trekken. Een geduldig werkje, maar de kinderen vinden het erg leuk om te doen. Onze kaarsenkraam sluit daar mooi bij aan. In deze kaarsenwinkel verkoopt ons vakkundig personeel u een breed scala aan kaarsen. We zijn er overigen ook proefondervindelijk  achter gekomen dat je de kaarsen niet op de verwarming moet bewaren.

De mooie kaarsen uit onze winkel vonden trouwens ook weer hun weg naar de bouwhoek, waar een paar meiden het de hoogste tijd vonden voor een mooie, gezellig ingerichte stal, met herders, dieren, een kribbe met kindje en…heerlijke geurkaarsen. Of die meegenomen waren door de drie koningen?

Lees verder »

Poetsadvies voor Pablo

Pietje Pablo heeft weer een brief naar 1-2d geschreven. Het gaat heel goed met hem, maar hij is ook wel moe van het harde werken. Goed nieuws is dat hij donderdag onder begeleiding van een ervaren piet onze schoen mag komen vullen. Minder goed nieuws is dat Pablo zo’n zere mond heeft. Zelf dacht hij dat een snoepje die pijn wel over zou laten gaan, maar de kinderen wisten zeker dat dit niet zou helpen. Daarnaast dacht Pietje Pablo dat de tandenborstels, die wij in de Pietenhoek hebben, gebruikt worden om kleine paarden te borstelen. De kinderen begonnen te vermoeden dat Pablo misschien wat teveel snoept en niet goed genoeg poetst. Tijd dus voor een heuse instructie video voor Pietje Pablo.

 

Roerige dagen

Het laat zich natuurlijk raden wat de onderbouw momenteel zo bezig houdt. De aankomst van de Goedheiligman in Nederland heeft de kleuters in de volgende versnelling gezet en de geluidssterkte in de groepen naar een oorverdovend niveau getild. De groepen zijn omgevormd tot Pietenhuizen, Stoomboten en nog veel meer. Juf Gon en meester Roel hebben in hun tussenruimte zelfs een echte Pietenkeuken. Juf Britte werkt daar meet kleine groepjes aan echte vijf december hapjes, zoals kruidnoten en taai-taai. In de groepen zelf wordt super lekker gespeeld en worden heel veel mooie werkjes gemaakt, stoomboten, schilderpieten, blokjespieten en vouwklazen. En wat dacht u van de kralenplankpiet van Hugo uit 1-2d?

De Koffiekamer ziet er momenteel extra gezellig uit omdat daar een Pietje slaapt. Pietje Pablo schrijft regelmatig brieven naar de kinderen en krijgt ook heel veel fanmail terug. Verder helpen de kinderen Pablo bij allerlei leerwerkjes. Zo moest Pablo dingen die beginnen met de p zoeken voor de lettertafel. Hij had er natuurlijk zelf ook op kunnen gaan liggen, maar helaas is Pablo te druk om bij ons overdag in de klas te komen.

 

 

Lees verder »

Kabouter kift

Wie denkt dat het bij de kaboutertjes allemaal pais en vree is, komt soms bedrogen uit. Het vallen van de blaadjes geeft soms een enorme hoeveelheid stress voor kabouters en in het kabouterdorp dat we onder de loep namen was een felle strijd uitgebroken tussen de kaboutermannetjes, wie de grootste had. Het grootste huis bedoelen we natuurlijk. Voor de gele kabouter stond het als een paal boven water; zijn huis was al vanaf de rand van het bos te zien, dus zijn huis was het grootst. De roze kabouter was het daar helemaal niet mee eens. Als grootste kabouter van het bos zal toch zeker zijn huis wel het grootst zijn!? Na wat over en weer gepraat besloot de hoofdkabouter het aan de kinderen te vragen. die konden tenslotte al behoorlijk tellen. Veel kinderen waren het met de gele kabouter eens. Hoog is groot. Maar toen we het aantal kamers gingen tellen bleek de uitkomst verrassend anders.

 

De dag erna hebben we geïnspireerd door de kabouters een heuse kabouterwinkel geopend. We verkopen allemaal heerlijke dingen voor de kaboutersoep: Kastanjes, bolsters, eikeltjes, bladeren etc. Kabouter kinderen worden op pad gestuurd met een boodschappenmandje en een boodschappenlijst. In de kabouterwinkel worden zij door het vakkundig personeel aan de heerlijkste spullen geholpen.

Lees verder »